Oud stuk - door het lint

Dit stuk heb ik geschreven en ingediend voor de schrijfwedstrijd voor Pink Ribbon. Mijn stuk is geplaatst in het boek dat 'Door het lint' heet.

Ik heb nog nooit zó'n moedige vrouw gezien. Ik hoor je bijna denken dat er vele manieren zijn van moed. Dat klopt. Waarom ik deze vrouw zo moedig vind is omdat niemand haar écht heeft kunnen helpen bij haar strijd. Het geldt natuurlijk voor alle borstkanker patiënten. Er zijn vele die haar hebben bijgestaan. Maar niemand kan haar echt helpen. Wat moet ze zich alleen gevoeld hebben! En dat met al die mensen om haar heen! Ze is te zorgzaam, en ik denk ook te trots geweest, om ooit te laten blijken dat ze zich alleen voelde.

Bijna 4 jaar geleden, als 47-jarige, klonken de verschrikkelijke woorden van de diagnose borstkanker in haar oren. Een lange en onzekere tijd braken aan. Naast het gevecht tegen de ziekte tastte een borstamputatie haar vrouwelijkheid aan. Ze knokte en vocht. Al was dat voor de buitenwereld nauwelijks te zien. Wat zorgde voor veel onbegrip en ontkenning. Maar deze vrouw vocht door. Ze was er in stilte dagelijks mee bezig. Wie weet wat er in haar omging? Wie weet wat zij voelde of dacht tijdens het innemen van haar medicijnen?

Onzekerheid alom. Voorzichtige hoop die, bij elk slecht nieuws, brak als een vallende spiegel. Zonder ooit een krimp te geven. Zonder te klagen of zielig te zijn. 4 jaar stilletjes ziek. Steeds weer onderzoeken, zenuwslopende uitslagen en medicijnen. Maar ook lichamelijke signalen waaraan te merken was dat haar lichaam haar in de steek liet. En wat dacht van het op de hoogte brengen van de omgeving?

Zij ging erdoorheen. Alleen. anderen moedigden aan vanaf de zijlijn. Maar niemand kon met haar de wedstrijd lopen. Ze heeft alles op alles gezet om te winnen, maar het is haar niet gegund. Ze is er nog, maar de wedstrijd is verloren. Wat mij betreft heeft ze gewonnen. Om alles wat ze heeft gegeven. Alleen haar lichaam heeft gefaald. 

Zie je waarom ik haar de moedigste vind? Ik ben trots op haar en ik ben vereerd dat ik als dochter zoveel op haar lijk.

Geschreven op 9 juli 2011

De Copyright van dit stuk is van mij en AquaZZ. De uitgever van het boek 'Door het lint' waar ik dit stuk voor schreef en ingezonden heb.