God is mijn hoop en houvast

Soms zou ik een pauzeknop van de wereld willen hebben. Om langer van de goede en mooie momenten te genieten, maar ook om mezelf meer tijd en rust te kunnen geven voor de zware dingen.

Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat meegemaakt en ben pas (bijna) 31. Zowel mooie dingen, als zware dingen, groot en klein. 

Het is moeilijk om mijn emoties de baas te blijven. Wat mij helpt is bedenken naar de vooruitgang die ik al geboekt heb. Ik heb hard aan mezelf gewerkt. Maaaaaar... zonder God.... had ik hier niet gezeten. Zeker niet zo'n successen in mijn leven gezien. Wonderen en tekenen. Herstel waar mensen dachten dat het onmogelijk was en toch in "maar" een paar jaar grote dingen achter me heb gelaten. Zonder God had ik hier überhaupt niet meer gezeten. De hoop en het vertrouwen dat ik in de eerste plaats nodig had, is bovennatuurlijk. 

Ik ben God dankbaar. Ik heb nog steeds veel herstel in mijn leven nodig, maar God heeft me al zover gebracht... in de Bijbel staat dat Hij dezelfde is gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid. Dus alle herstel die Hij nu al gebracht heeft... belooft ook dat Hij me nóg verder wilt brengen. Het is lastig om mezelf helemaal over te geven. Ik ben flink beschadigd door mensen. En die beschadiging uit zich ook naar mijn vertrouwen op God. Op dit moment vertrouw ik nog steeds meer op mensen (en mezelf) dan op de Almachtige, Liefdevolle Vader. De Vader die bewezen heeft er altijd te zijn. Die bewezen heeft hoeveel Hij van me houdt. Toen ik bijna iedereen kwijtraakte in mijn leven, was Hij mijn houvast en toevlucht. Het is een heel proces om Hem toe te leren laten. En dan komt nog het proces van herstel zelf.. Het is niet makkelijk om een christen te zijn. En beschadigd. Maar oh wat heeft God mooie beloftes in Zijn Woord (de Bijbel) gegeven! Zelfs al kan ik met mijn hart me niet overgeven, en nemen mijn emoties en vastgeroeste gedachtepatronen soms een loopje met me, ik weet dat soms dat sprankje hoop genoeg is. Ik kom er wel. Hij heeft me zoveel gegeven om voor te vechten... dat ik door ga, tot ik tevreden ben. En dat is als ik Gods beloftes werkelijkheid zie worden. 

Wees bemoedigd. Dat je niet de enige bent die strijd, én dat je niet alleen bent in jouw strijd. Zijn Naam is Immanuel. God met ons. Dat was niet alleen toen Jezus op aarde liep, dat is altijddurend. Dat was het vóór Jezus, met Jezus, en zo zal het altijd zijn. Want Hij verandert niet. En Zijn liefde en compassie voor jou ook niet. 

God is goed! ALTIJD! 

Er zijn zoveel mensen die zeggen: als God zo goed is waarom gebeurt er dan.... Of als er iets heftige gebeurt als troost: dat doet Hij met een reden. Nee dat geloof ik niet. God is goed! Hij kan niks anders dan goed doen. Hij geeft heeft obs geen moeilijkheden. Ook niet om ons sterker te maken. We leven in een verknipt wereld. Ja God is bij machte om dat te kunnen veranderen, maar net zoals er fysieke wetten zijn (wet van de zwaartekracht) zijn er ook hemelse wetten. God is ook rechtvaardig en gaat niet voorbij aan Zijn eigen wetten. Adam en Eva kregen de autoriteit over de aarde. De mensen, niet God. Ja God kan ingrijpen, maar Hij komt niet terug op de autoriteit die Hij de mensen gaf om in te grijpen. En geef toe: we zijn het ook vaak zelf die het onszelf en elkaar moeilijk maken. Hoe kunnen wij dat in God Zijn schoenen schuiven? 

Maar goed dat is een discussie op zich... 

God is goed! God houdt van je! En God wil het beste voor je. Dus luister naar Hem, en je zult ontvangen wat Hij je belooft. (Ja, ik spreek ook tegen mezelf, misschien júist tegen mezelf)