Mijn kleine, grote ventje
Vier jaar geleden lag ik gevloerd op de bank met bekkenpijn. Sliep beroerd, voelde regelmatig getrappel en gedraai in mijn buik. Wetende dat ik een heerlijk jongetje verwachtte op 13 november. Na lang vechten op verschillende manieren, was ik eindelijk onderweg om mijn levensdroom uit te laten komen. Met hulp van een donor was dit mogelijk! Ik heb een zware zwangerschap gehad waar ik weinig geniet-momentjes had. Maar getrappel in mijn buik, gaf dat gelukkig wel. 13 november kwam dichterbij. En het werd steeds zwaarder. Ik begon met lopen ondanks de pijn. In de hoop de weeën op te wekken. Geen succes. Ik kon niet lang genoeg lopen om de voorweeën over te laten gaan in echte weeën. 13 november voorbij. 14 november met een paar mensen toch mijn verjaardag gevierd. Nou ja... mensen die dichtbij me stonden kwamen langs. Hoe langer het duurde, hoe zwaarder het werd. 23 november opnieuw een afspraak bij de verloskundige om te kijken of ik inmiddels ingeleid kon w...